ამა

ფოტო: გურამ წიბახაშვილი

ტექსტი: ამონარიდები რეზონანსის სტატიებიდან, ავტორი ლელა ოჩიაური 1996 - 1999.

 

აპლოდისმენტები! აპლოდისმენტები-თქო! ისმოდა მიკროფონში

ავანგარდული მოდის ასამბლეის ორდღიანი საკონკურსო ჩვენება დამთავრდა

2 და 3 ოქტომბერს ექსპო-ჯორჯიას ტერიტორია სიცოცხლის სავსე ღამეულ ქალაქად იქცა. შესასვლელში ერთ უცნაურობას წააწყდებოდით. სააკრედიტაციო მოწმობების გულდასმით გასინჯვის შემდეგ ისინი ჟურნალისტებს ჩამოართვეს და მხოლოდ საღამოს, დამთავრებისას დაუბრუნეს. რით იყო ეს ღონისძიება გამოწვეული, გაუგებარი დარჩა.

საკონკურსო ჩვენების პირველივე დღეს ხალხი შედარებით ნაკლები იყო. ნაკლებად საინტერესო იყო პროგრამაც. წამყვანი ამ მდგომარეობის გასაუმჯობესებლად პუბლიკას რეაგირებას სთხოვდა: აპლოდისმენტები! აპლოდისმენტები-თქო! - ისმოდა მიკროფონში. დროდადრო იგი ხალხს საღამოს დამთავრებისას ღია რესტორანში წასვლას სთავაზობდა, რომელიც „გვაძლევს საშუალებას, დავტკბეთ კაცობრიობის შედევრებით ალკოჰოლური სასმელების დარგში“.

კოლექციათა უმრავლესობა არც ორიგინალობით გამოირჩეოდა და ავანგარდთანაც ცოტა ჰქონდა საერთო. რაც ნამდვილად ექსტრავაგანტური იყო, ეს გახლდათ, უტა ბექაიას კოლექცია. უტას კოსტიუმებმა ყველაზე ექსტრავაგანტური პარიზელი კუტიურიე ჟან-პოლ გოტიე გამახსენა. ქართველი დიზაინერის მხატვრულმა „ხულიგნობამ“, მოდელების „არამოდელურმა“ ტიპებმა, თავად ავტორის არაორდინარულმა გარეგნობამ და ჩაცმულობამ საინტერესო და არაუბრალო სანახაობა შექმნა.

იგივე განმეორდა მეორე დღეს, როდესაც კოლექცია უჩვენა უტას მეგობარმა და მოდელმა ზალიკო ბერგერმა. მისი კოლექცია იმითაცაა საინტერესო, რომ კოსტიუმებში თანამედროვე ქართველი ავანგარდისტი მხატვრების ორიგინალებია ჩართული.

კონკურსის მეორე დღის და, ალბათ, მთლიანად „ამას” ლიდერი, სომეხი დიზაინერი ანა გრიგორიანი გახდა. ნაციონალურ მოტივებზე თავისუფალი ინტერპრეტაციით აგებული ულამაზესი კოლექცია მაყურებელმა უწყვეტი ოვაციებით დააჯილდოვა.

არანაკლები მოწონება დაიმსახურა ტყავის კომბინაციებით კონსტრუირებული კოსტიუმების ავტორმა, უკრაინელმა ფიოდორ სავჩენკომ, ხოლო როდესაც მოდელებმა სამოსის ნაწილი „მოიხსნეს“ და ზოგიერთი მათგანი შიშველ მკერდზე ხელებაფარებული დარჩა, პუბლიკის აღტაცებას საზღვარი არ უჩანდა.

საღამო დაასრულა ნინო ჩუბინიშვილის მეტად ორიგინალურმა კოლექციამ. თითოეული მოდელი თითქმის ერთნაირ, სკაფანდრისებურ, დალიანდაგებულ, „გაბერილ“ კოსტიუმში იყო გამოწყობილი, უცნაურად მოძრაობდა გოგი ძოძუაშვილის მშვენიერი მუსიკის თანხლებით და საინტერესო თეატრალურ სანახაობას ქმნიდა.