ახალი დრო, იდეები, ადამიანები.
EN

#115

2011 წლის 15 მარტს, თსუ-ის სტუდენტური თვითმმართველობის მოქნეულმა მუშტმა მე და ჩემი მეგობრები მომენტალურად გაგვზარდა. მეორე კურსზე ვიყავით. ადმინისტრაციულ ჭაობსა და ბიუროკრატიის ხლართებზე გასაბრაზებლად საკმარისზე დიდი დრო იყო გასული, მაგრამ სტუდენტობა ჯერ კიდევ სწავლა და საღამოობით ლუდის სმა გვეგონა. თუკი რამეა დღეს ჩემში პოლიტიკური, სწორედ ამ მუშტის დამსახურებაა. ჩვენ მერე, კიდევ ბევრს მოხვდა ალიყური "ცოდნის ტაძრის" თეთრ კედლებში. ხოლო ის, ვინც ამ მუშტებს ჯერ მიმართულებას აძლევდა, შემდეგ კი ცინიკური ღიმილით გვიმტკიცებდა, რომ ვაზვიადებდით, ისტერიკაში ვიყავით და "ბაბა იაგების" ხელით ვიმართებოდით, ჯერაც უნივერსიტეტის თანამშრომელია ან დაწინაურდა და რომელიმე სამინისტროს, რომელიმე აბსურდული დეპარტამენტის, ქვედეპარტამენტის თავმჯდომარის თანაშემწე გახდა (ძირითადად სპორტისა და ახალგაზრდობის სამინისტროში). ზოგიერთმა თსუ-ის კანცლერობაც კი მოინდომა.

ვერაფერი იქნება იმაზე უფრო სიმბოლური, რომ მუშტების წვიმა მაშინ წიგნების მოთხოვნის გამო დაგვატყდა თავს.

გავბრაზდით, მაგრამ ბრაზმა ვერ გვიშველა. ეს ის შემთხვევა იყო, როცა რაოდენობას გადამწყვეტი მნიშვნელობა ჰქონდა, ჩვენ კი ცოტანი აღმოვჩნდით. ბრაზი ქაოსში დაკონვერტირდა და რეაქციულობამ ლოგიკურ ნიშნულამდე, დროებით მარცხთან მიგვიყვანა. ზუსტად არ მახსოვს რამდენი აქცია გავმართეთ, მაგრამ ზუსტად მახსოვს, რომ მოპირდაპირე მხარეს იგივე ადამიანები იდგნენ. არგუმენტებიც კი იგივე ჰქონდათ, რაც 5 წლის შემდეგ, 2016 წლის მარტში, როდესაც ასეულობით ადამიანმა გადაწყვიტა დაეკავებინა 115-ე აუდიტორია და დარჩენილიყო უნივერსიტეტის შენობაში მანამ, სანამ ძალაუფლების ცენტრები თავისუფალი ადამიანების ძალას არ იგრძნობდნენ.

ჩვენგან განსხვავებით, „აუდიტორიელებს“ ბრაზთან ერთად, უსამართლობის აბსოლუტურად გააზრებული შეგრძნება მართავდათ. აი, ვინ იდგა მათ უკან. ჩვენგან განსხვავებით, მათ სტრატეგიებზეც იფიქრეს. ისინი ჩვენზე უფრო რადიკალურები და რაციონალურები აღმოჩნდნენ. გამოიყენეს ჩვენი გამოცდილება და მანამდე არ დაუთმეს პირველი კორპუსის მარცხენა ფლიგელი არავის, ვიდრე მათი ყველა მოთხოვნა არ დაკმაყოფილდა – კანცლერობაზე უარი თქვა გიორგი გაფრინდაშვილმა (რომელთან პოლემიკის გამოც მომთხოვეს პასუხი 2011 წელს, მეორე კორპუსის უკან); უნივერსიტეტში „ოდეერების“ არსებობის გამოსაძიებლად საპარლამენტო კომისია შეიქმნება; განათლების სამინისტრო კი დათანხმდა შეიტანოს ცვლილებები უმაღლესი განათლების შესახებ კანონში; და მთავარი – დიდი ალბათობით, თვითმმართველობის წევრები მომავალ ზამთარს თბილისში გაატარებენ, ბაკურიანის ნაცვლად – მალე, მათი პრივილეგიების შესახებ Google-ში თუ „დაისერჩება“ მხოლოდ.

115-ე აუდიტორიამ ყველა დაიტია – სტუდენტებიც და ლექტორებიც, „ენჯეოშნიკებიც“ და ანარქისტებიც, ტყიბულელი მუშებიც და რკინიგზელებიც, ლგბტ ადამიანებიც და ნაირა გელაშვილიც.

115-ე აუდიტორიაში პირდაპირი დემოკრატია დაიტესტა და ეს ტესტი წარმატებით ჩააბარეს აქ შეკრებილმა ადამიანებმა. გადაწყვეტილებების მიღების ამ ფორმამ დრო გაწელა, პროტესტის მონაწილეები გადაღალა, მაგრამ ამონაგები უფრო დიდი იყო – სტუდენტებმა არა მხოლოდ დასახულ მიზნებს მიაღწიეს, არამედ შექმნეს პრეცედენტი იმისა, რომ სოლიდარობა შობს სოლიდარობას, რომ ერთდროულად შესაძლებელია ხულიგნობაც და ადეკვატურობაც; არ არის აუცილებელი, იყო ქრონიკულად კონსტრუქციული, იმის შიშით, რომ შესაძლოა მხარდამჭერები დაკარგო; არ არის საჭირო, იყო პათეტიკური იმისათვის, რომ მხარდამჭერები შეიძინო.

115-ე აუდიტორიაში არ შესულან ლიდერები, იქ არ ყოფილან გმირები და იქიდან არ გამოსულან მითიური „სტუდენტები, რომლებმაც საქართველო უნდა გადაარჩინონ“. არაფრის მომცემი ნაივურობაა მათთვის „ქვეყნის მომავლის“ წოდება.

115-ე აუდიტორიაში იყვნენ ადამიანები აწმყოდან, რომლებიც უშვებდნენ შეცდომებს, რომლებიც საშიშად უახლოვდებოდნენ ეიფორიულობის ზღვარს, რომლებიც აცნობიერებდნენ საფრთხეს, მაგრამ არ გაურბოდნენ პასუხისმგებლობას.

უბრალოდ, ფაქტად უნდა მივიღოთ, რომ ქვეყანაში გაჩნდა კრიტიკული მასა ადამიანებისა, რომელსაც დამატებითი 20-25 წელი აღარ სჭირდება ღირებულებების დასაკრისტალიზებლად.

P.შ. ეიფორია საბოლოოდ გამარჯვებულების ხვედრია. დღეს კი, 115-ე აუდიტორიის სტუდენტებმა მხოლოდ დროებით გამარჯვებას მიაღწიეს, ისევე, როგორც 2011 წელს ჩვენ დავმარცხდით დროებით. წინ მთავარი გამარჯვებაა – არ მისცენ საშუალება უცნაურ პოლიტიკურ სხეულებს, რომ ხელში ჩაიგდონ ის, რაც 115-ელებმა საკუთარი სხეულების, გონების და გონიერების ხარჯზე მოიპოვეს. 

 

შენი დახმარებით კიდევ უფრო მეტი მაღალი ხარისხის მასალის შექმნას შევძლებთ გამოწერა