გახსენით მობილურ აპლიკაციაში
თამარ მღებრიშვილის ინტერვიუ ივა ფეზუაშვილთან
ნიკა ხოფერიას რეცენზია კრისტოფერ ნოლანის ახალ ფილმზე „ოდისეა“
ფრანგულიდან თარგმნა ბაჩანა ჩაბრაძემ
მექსიკა ბებიაჩემის ოთახიდან მახსოვს. ჩემს დაბადებამდე 5 წლით ადრე გასტროლიდან ჩამოტანილი წიგნის სანიშნით, საწოლთან თავზე დაკიდებული თეფშით, და იმ თეთრი ქვების მძივით, რომელიც ახლა მე მიკეთია.
ინდიგოს დოკუმენტური სერია - ჩემი დამოკიდებულება | ლაშას ამბავი [მეთხუტმეტე ეპიზოდი]
თამარ მღებრიშვილის წერილი ნობელიატი მწერლის, აბდულრაზაკ გურნასა და მისი წიგნების „სამოთხე“ „ზღვასთან“ და „გაუდაბურება“ შესახებ
არქიტექტორი ლევან კალანდარიშვილი სეირნობს თბილისის ქუჩებში, იხსენებს დედაქალაქურ ამბებს, შენობებსა და ადამიანებს.
საუბარი აფხაზეთზე ისტორიკოს ტიმოთი ბლაუველტთან
„სუხიშვილების” ცეკვა საქართველოს თითოეული კუთხის უნიკალურ ხასიათს ინახავს და მოძრაობად ქცეულ ტრადიციას მსოფლიოს აცნობს. შესაბამისად, „სუხიშვილები” არის საქართველოს შემოქმედება, რომელიც არ ჩერდება.
თავიდან ეს ყველაფერი დაიწყო ზუსტად ამით – წითელისა და ლურჯის დაპირისპირებით. ეს იყო 2012 წელი, როდესაც ჩემი ყველაზე დიდი შიში სამყაროს აღსასრული იყო.
ან რაზე ფიქრობდა ის ჯარისკაცი, როდესაც ვიღაცის დავალებას ისმენდა: „მიდი, ანდრეი, შენ ხურჩა და ნაბაკევის საზღვარზე ეკლიანი მავთულხლართი გაჭიმე.“
არსებული აბსურდული გეო-პოლიტიკური მდგომარეობიდან გამომდინარე, ჩემი და ჩემი აფხაზი მეგობრის სახელები უნდა შევცვალო, რომ ჩვენ ერთმანეთის ნახვა თავისუფლად შევძლოთ და არცერთს დაგვბრალდეს სამშობლოს ღალატი.
სულ: შედეგი
შედეგი არ მოიძებნა, სცადეთ თავიდან
ელ.ფოსტა ან პაროლი არასწორია
გთხოვთ ჩაწეროთ დადასტურების კოდი, რომელიც გამოიგზავნა თქვენს ელ-პოსტის მისამართზე :
უკაცრავად დაფიქსირდა შეცდომა
კოდი გაიგზავნა წარმატებით. გთხოვთ შეამოწმოთ "სპამ" ფოლდერი.
დარჩენილი რაოდენობა: