ქვიარი - კრიტიკულად გააზრება | ჯუდით ბატლერი
ქვიარის პრობლემა
ტერმინი „ქვიარი“ იმ მოთხოვნად ჩნდება, რომელიც ძალისა და ოპოზიციის, სტაბილურობისა და ცვალებადობის სტატუსის საკითხს აყენებს პერფორმატიულობის საზღვრებში. მას მიმართავენ, როგორც ერთგვარ ლინგვისტურ პრაქტიკას, რომლის მიზანსაც სახელდების ობიექტის შერცხვენა წარმოადგენს. „ქვიარი“ ძალას იკრებს სწორედ არაერთხელ გამეორებული მოწოდებიდან, რამაც ის დაუკავშირა ბრალდებას, პათოლოგიზაციას, შეურაცხყოფას. დროთა განმავლობაში ამ მოწოდების საშუალებით მყარდება სოციალური კავშირები ჰომოფობიურ საზოგადოებებში. მოთხოვნა წარსულის მოთხოვნებს ეხმიანება და მოსაუბრეებს ერთმანეთთან ისე აკავშირებს, თითქოს ერთხმად საუბრობდნენ სხვადასხვა დროში. ამ აზრით ყოველთვის წარმოსახვითი ქორო დასცინის „ქვიარს“. მაშ, რამდენად მოქმედებს პერფორმატიული „ქვიარი“, როგორც დეფორმაცია ქორწინების ცერემონიისა, სიტყვებისა „მე თქვენ გაცხადებთ...“? თუ პერფორმატიული მოქმედებს იმ სანქციად, რომელიც სოციალური კავშირის ჰეტეროსექსუალიზაციას ახდენს, ალბათ ის ასევე შემოდის თამაშში შემარცხვენელ ტაბუდ, რომელიც „აქვი
ეს სტატია მხოლოდ გამომწერებისთვისაა. შეიძინე შენთვის სასურველი პაკეტი