ღვინო თაფლით | ინტერვიუ ასტერი ელკანი-არმაზელთან

უფრო დავეთანხმე უფროსების რჩევას. ერთმა გვითხრა, შვილი არ უნდა გიყვარდეს, რომ ბალეტზე შეიყვანო, ეს ისეთი კოლოსალური შრომაა, ყოველდღიურიო. არქიტექტურის ფაკულტეტზე მინდოდა ჩაბარება და ცნობილი მოქანდაკის მეუღლემ, ჩვენმა ახლობელმა, თვითონაც არქიტექტორმა, ეგ ისეთი უმადური შრომაა, არ გირჩევთო. მუსიკალური დავამთავრე და მაშინაც, პედაგოგმა დედაჩემის თანდასწრებით მითხრა, მუსიკა რა კაცის საქმეა, ოჯახში შემომტანი ხომ უნდა იყო და რამე შემოსავლიანი პროფესია აირჩიეო, მოკლედ, ჩავაბარე მექანიკა-მანქანათმშენებლობის ფაკულტეტზე. იყო 1983 წელი.

პირველივე ცდაზე მოვხვდი გეპეიში და თბილისში გადმოვედი საცხოვრებლად. მე გორში დავიბადე, სკოლაც იქ დავამთავრე. და უცბად ყველაფერი შეიცვალა. ახალი ადამიანები გავიცანი, ვიკრიბებოდით ხან ჩემთან, ხან მეგობრების სახლებში. მე არაჩვეულებრივი კოლექცია მქონდა ოპერების, სიმფონიური მუსიკის, საგუნდო და საორგანო მუსიკის, ვისხედით, ვუსმენდით და ვლაპარაკობდით.

კვირაში სამჯერ დავდიოდით თეატრში და ოპერაში. დირიჟორი, მომღერალი, მოცეკვავე, ორკესტრის მუსიკოსი – ეს იყო ჩე