გახსენით მობილურ აპლიკაციაში
მთელი 2010 წელი ამერიკის შეერთებულ შტატებში გავატარე. პირველი ორი-სამი თვე კულინარიულმა უსისტემობამ გამიტაცა, მაგრამ მალე დამეწყო მშობლიური კერძების სევდა...
'Words are ambiguous and meaningful. And thereby chosen.' That's how I had decided to end Essay Four on Multilingualism [1]_Metatext.
შვილების ჯანსაღ კვებაზე გაფაციცებული დედები „ყნოსვით“ პოულობენ ერთმანეთს. ანაც ასე გავიცანი. უფრო სწორად, სტანდარტულად გავიცანი, მაგრამ მასში ჩემნაირი დედა ზუსტად ასე, ალღოთი შევიცანი.
არ სთხოვო დანდობა ლექსს რაკი ეს მას არ ძალუძს ისედაც. არ ჰკითხო, რა ენაზე ლაპარაკობს რაკი პასუხი არ არსებობს.
ტიციან ტაბიძე წერდა, 100 წელიწადში ერთხელ ცა იხსნება ნატვრისთვისო. 100 წელი გავიდა და ალბათ დროა რომ ცა არ ვიცი, მაგრამ ეროვნული გალერეის კარი თანამედროვე, აქტუალური კულტურული პროცესებისთვის გაიხსნას.
ოჰ, როგორი წუნიაა, უჭმელი, მე ამის ასაკში ისეთი გურმანი ვიყავი, გიო, ერთი კოვზი დედის, ერთი კოვზი მამის, ერთი კოვზი ბებოს ხათრით, რა გაგიკეთო, რომ შეჭამო...
ინგლისურიდან თარგმნა თამარ ბაბუაძემ
კვირაში ოთხჯერ მე აჭარული ხაჭაპური ვარ, საშუალო ზომის, ცომგამოცლილი, შებრაწული და ხახადაფჩენილი, ერლენდ ლუს პერსონაჟებივით.
თავისუფლება! სიყვარული! ცა! შენ ამ სიზმრის, ვით თოვლზე ცეცხლის, ისე გსურდა აგიზგიზება.
რატომ პრუსტი? იმიტომ რომ მამარდაშვილი მიუთითებს, რაღაც ფუნდამენტური ხდება ჩვენთან
სულ: შედეგი
შედეგი არ მოიძებნა, სცადეთ თავიდან
ელ.ფოსტა ან პაროლი არასწორია
გთხოვთ ჩაწეროთ დადასტურების კოდი, რომელიც გამოიგზავნა თქვენს ელ-პოსტის მისამართზე :
უკაცრავად დაფიქსირდა შეცდომა
კოდი გაიგზავნა წარმატებით. გთხოვთ შეამოწმოთ "სპამ" ფოლდერი.
დარჩენილი რაოდენობა:
