ორი შველი და ერთი ფარშავანგი | მირანდა, ანტვერპენი

მირანდა, 25 წლის, ანტვერპენი

ადამიანი ერთხელ იბადება არა იმისთვის, რომ იარსებოს, არამედ იმისთვის, რომ იცხოვროს, ბედნიერი იყოს, მომავლის იმედი ჰქონდეს. სადაც ეს ყველაფერი წართმეული გაქვს, იქ არ უნდა გაჩერდე, რაც არ უნდა სამშობლო ერქვას და რა „უდიდესი ისტორიაც“ არ უნდა ჰქონდეს ამ შენს ქვეყანას.

ახლა მუშაობის დაწყებამდე ერთ თვეზე ცოტა მეტი დამრჩა, ინტეგრაციის კურსს უკვე მალე ვამთავრებ.

მარტო ვქირაობდი ბინას, მაგრამ ახლა ჩემი შეყვარებული ჩამოვიდა საქართველოდან და ერთად ვართ. ჩემს ხასიათს მხოლოდ ქართველი გაიგებდა. ფეისბუკით გავიცანი. პირველად რომ მომწერა, ისეთი დეპრესია მქონდა, სახლიდან ვერ გავდიოდი. კოშმარები მესიზმრებოდა, თითქოს ვიღაცას უნდა მოვეკალი, ის, რაც საქართველოში გამოვიარე და მაშინ დიდად ვერ განვიცადე, აქ ამოხეთქა.

ჩემი შეყვარებულის მშობლები მიცნობენ, ვსაუბრობთ ხოლმე კამერით. უბრალოდ არ იციან, რომ ტრანსგენდერი ვარ, ჩვეულებრივი გოგო ვგონივარ. ეგ ჯერ მოსაგვარებელი გვაქვს.

ჩემებთან მას მერე გავწყვიტე ურთიერთობა, რაც