პროცესი | ლიკა ჯალაღანია

ესაა საქართველოში 17 მაისის აღნიშვნის, როგორც ყოველწლიური გამოცდილების, მიმოხილვის მცდელობა სამართლებრივ ჭრილში. გამოყენებულია სოციალური სამართლიანობის ცენტრის (ყოფილი EMC-ის) სხვადასხვა წლის ანგარიშები და ასევე ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს გადაწყვეტილება („იდენტობა და სხვები საქართველოს წინააღმდეგ“, 2015).

17 მაისი, 2012

დაახლოებით დღის პირველ საათზე, ლგბტ თემის წევრები, ორგანიზაცია „იდენტობის“ თანამშრომლები და ლგბტ აქტივისტები, სულ, ალბათ, ოცდაათიოდე ადამიანი, თბილისის საკონცერტო დარბაზის მიმდებარე ტერიტორიაზე შეიკრიბნენ. მათ ეჭირათ ბანერები სლოგანებით: „მე ვარ გეი“, „მე მიყვარს ჩემი გეი მეგობარი“, „სიყვარული სიყვარულია“, ასევე, დროშები და ქოლგები ცისარტყელას ფერებში.

მანიფესტაციის დაწყებამდე ცოტა ხნით ადრე, ადგილზე მივიდნენ ორი რელიგიური ჯგუფის, „მართლმადიდებელ მშობელთა კავშირის“ და „წმინდა მეფე ვახტანგ გორგასლის საძმოს“ წევრები. ისინი ამტკიცებდნენ, რომ არავის ჰქონდა უფლება, ჩაეტარებინა გეი აღლუმი და ხელი შეეწყო „გ