გახსენით მობილურ აპლიკაციაში
ასაკის მატება კანონზომიერია, რომელსაც თან ახლავს თავისებური სევდა. სევდას შეუძლია შთააგონოს შემოქმედობითობა
ვლაპარაკობთ ურთიერთობებზე – ინდიგოს დოკუმენტური სერიის XIII ეპიზოდი: ჩემი მეგობარი
ნიკა ხოფერიას რეცენზია რიდლი სკოტის ფილმზე „ნაპოლეონი“
ფოტოები ასახავს ჩემეული სასოწარკვეთილებითა და სევდით დანახულ რეალურ სამყაროს, რომელიც ნისლში სიარულს გავს.
რეცენზია ბექა ახალაიას რომანზე „გველები მაზუთის გუბეებში“
სიფხიზლეში არასოდეს მინახავს ისეთი ლამაზი ცა და ღრუბლები, როგორიც სიზმრებში.
რა არის პორტრეტი? ჩემთვის ეს ადამიანის გამოსახულებაა გარემოში. ვუყურებ სრულიად უცნობ ადამიანებს სივრცეში და ხანდახან ეს სივრცე თავად მეტყველებს მათზე.
მინდოდა ჩემს ფირზე აღმებეჭდა ამ ხმაურიანი კავშირგაბმულობის ძველი და დადუმებული ნაწილი- თუ როგორ იცავენ დაქსელილ ლიანდაგებზე დროში გაჩერებული ვაგონები სიჩუმეს, მგზავრების ძველ ფიქრებსა და გრძნობებს.
გესმის რაიმე ტალღებისა და ქარის გარდა?
დავით აფაქიძემ კინტოების გამოსახულებები ხელოვნურ ინტელექტს შეაქმნევინა. მათი იმიჯის ხელახლა გენერირება მეცხრამეტესა და მეოცე საუკუნის დასაწყისის თბილისის ქუჩებში, სავაჭრო დუქნებში სცადა.
უყურებ და იძირები, იძირები სადღაც შორს, თითქოს შენს რეალობაში, შენს სამყაროში...
არის თუ არა ურბანული ყოფა ყოველთვის მძიმე, ერთმნიშვნელოვანი პასუხის გაცემა ძნელია, - ცხოვრება ბუკოლიკურ რეალობაშიც ეგზისტენციალური სიმძიმის იყო.
სულ: შედეგი
შედეგი არ მოიძებნა, სცადეთ თავიდან
ელ.ფოსტა ან პაროლი არასწორია
გთხოვთ ჩაწეროთ დადასტურების კოდი, რომელიც გამოიგზავნა თქვენს ელ-პოსტის მისამართზე :
უკაცრავად დაფიქსირდა შეცდომა
კოდი გაიგზავნა წარმატებით. გთხოვთ შეამოწმოთ "სპამ" ფოლდერი.
დარჩენილი რაოდენობა: