გახსენით მობილურ აპლიკაციაში
გმირთა მოედნიდან ამოგლეჯილი სიტყვები, გმირები, დრო, გამოსახულება, ერთ ამბად, ერთ ნაკადად იქცა. არაცნობიერის ნაკადად, რომელიც ამ ფურცლებზე დაილექა
რატომ ცხოვრობენ ადამიანები საავადმყოფოებსა და საჯარო სკოლებში? ვისთვის ვაშენებთ სკვერში სასტუმროებს და ტროტუარებზე კაფეებს? ვის არ ემსახურება მეტრო?
თორმეტი წელია აქ ვდგავარ, როგორ ვერ გიცანი. მე ყველა კლიენტი მახსოვს.
ტალახში ამოთხვრილ ჭუჭყიან ტრაქტორზე ვეფხვის ლეში გდია. ლაგუნა ვერეს ტერიტორიაზე იპოვეს, წყალდიდობის მერე.
გმირების მონუმენტის გარშემო მანქანები დღისით მხოლოდ საცობში და ღამით სექსმუშაკებთან გასაუბრებისთვის ჩერდებიან. სხვა მხრივ აქ სულ მოძრაობაა
14 აპრილია, ქართული ენის დღე. მოაგონდებათ ეს ამბავი დღეს საქართველოში ყველანაირ მედიას, სოციალურ ქსელებს, რაც, თავისთავად, კარგია.
კლასიკურ ფასიანლიფტიან სახლში აღმოვჩნდი 3 კვირით და ამ დროის განმავლობაში არაერთი სტუმარი ვაიძულე ფული გადაეხადა ჩემთან ამოსვლაში
ეს დაუვიწყარი ინტერაქტიული დრამაა, რომელშიც მოთამაშე თვითონაა მთავარი მონაწილე, თავგადასავლის მაძიებელი, რომელმაც არ იცის, სად დასრულდება ეს მოგზაურობა.
იქნებ მართალი იყოს? ხომ უნდა იცოდეს ყველამ, რომ კბილის პასტა ჩვენს დე-ენ-ემში ლოკოკინის ენზიმებს აჩენს?
...რატომ არ ავყვეთ იმ სიმღერას, რატომ არა ვთქვათ, რომ ვითვლით წამებს.
Seek for Un-Google-able Pleasures!
სულ: შედეგი
შედეგი არ მოიძებნა, სცადეთ თავიდან
ელ.ფოსტა ან პაროლი არასწორია
გთხოვთ ჩაწეროთ დადასტურების კოდი, რომელიც გამოიგზავნა თქვენს ელ-პოსტის მისამართზე :
უკაცრავად დაფიქსირდა შეცდომა
კოდი გაიგზავნა წარმატებით. გთხოვთ შეამოწმოთ "სპამ" ფოლდერი.
დარჩენილი რაოდენობა: