გახსენით მობილურ აპლიკაციაში
Seek for Un-Google-able Pleasures!
პირველი, რაც თვალში მოგხვდებათ თბილისის კლუბებზე დისკუსიებში, არის მსჯელობა ერთგვარ აღმზრდელობით ფუნქციაზე, რომელსაც ეს სცენა ასრულებს.
პროტესტი სპონტანურად დაიწყო. ათასობით სტუდენტი 115-ე ოთახში ერთდროულად ბევრმა მიზეზმა შეგვკრიბა.
ერთ თვეში დაგვიხოცეს შვილები. მარტო ტელევიზიებიდან გვესაუბრებიან.
ვინც იცვამენ „ნაგავს“ და ამას ელეგანტურად აკეთებენ...
სულ რაღაც ოცდათხუთმეტი-ორმოცი წლის წინ, როდესაც გუდაურში ჯერ არც ერთი და შემდეგ მხოლოდ ერთი ძველი საბაგირო გზა იყო, თვითნაკეთი, ნაჭერ ან ტყავგადაკრული, სათხილამურო ტურისთვის მორგებული (ski touring) თხილამურებით ავდიოდით საძელეს მთის წვერში და ექვს საათს ვანდომებდით ამას.
მეოცნებეები სინამდვილეში ყველაზე პრაგმატული ადამიანები არიან. ოცნება არის ცხოვრების დაგეგმარების ნაირსახეობა.
სულ მინდოდა მეთქვა, რომ ბავშვობიდან მძულს ბორში. ტოლმაც. და ვარენიკებიც.
ამ თავსატეხის ცალკე ნაწილებად დალაგებულ ამბებში, ისე როგორც კარის ჭუჭრუტანაში, იმდროინდელი ქვეყნის ყოველდღიურობის დანახვაც შეიძლება
არავინ არასოდეს არ უნდა მუშაობდეს. პროლეტარებო, ყველა ქვეყნისა... მოეშვით!
ჭონქაძის ქუჩაზე დღესაც დგას თამბაქოს მრეწველ ნიკოლოზ ბოზარჯიანცის სამსართულიანი სახლი - მოდერნის სტილის არქიტექტურის ერთ-ერთი საუკეთესო შენობა თბილისში.
სულ: შედეგი
შედეგი არ მოიძებნა, სცადეთ თავიდან
ელ.ფოსტა ან პაროლი არასწორია
გთხოვთ ჩაწეროთ დადასტურების კოდი, რომელიც გამოიგზავნა თქვენს ელ-პოსტის მისამართზე :
უკაცრავად დაფიქსირდა შეცდომა
კოდი გაიგზავნა წარმატებით. გთხოვთ შეამოწმოთ "სპამ" ფოლდერი.
დარჩენილი რაოდენობა: