სტალინი და დედაენა | გიორგი მაისურაძე

1978 წლის 14 აპრილს თბილისში მრავალრიცხოვანი მანიფესტაცია გაიმართა. ხალხი ქართული ენის საკონსტიტუციო სტატუსის დაცვას ითხოვდა. ეს მეორე შემთხვევა იყო საბჭოთა საქართველოს ისტორიაში, როდესაც ხალხი ხელისუფლების გადაწყვეტილებას საპროტესტო მანიფესტაციით დაუპირისპირდა. პირველი 1956 წლის 9 მარტს „სტალინის პიროვნების კულტის“ კრიტიკამ და მისი ძეგლების დემონტაჟმა გამოიწვია. ათასობით ადამიანი, განსაკუთრებით სტუდენტობა, სტალინისა და მისი კულტის დასაცავად თბილისის ქუჩებში გამოვიდა.

14 აპრილის მანიფესტაციის შედეგად ქართულმა ენამ სახელმწიფო ენის სტატუსი შეინარჩუნა, ხოლო ეს თარიღი ქართული ენის დღედ და კოლექტიური მეხსიერების სიმბოლოდ იქცა.

9 მარტი ცეცხლის გახსნით დამთავრდა და საბჭოთა პერიოდის ყველაზე სისხლიან, მაგრამ არაერთაზროვან დღედ ჩაიწერა საქართველოს ისტორიაში. ამ არაერთაზროვნების მიზეზი თავად 9 მარტის შინაარსია, რაც ამ დღეს, 14 აპრილისგან განსხვავებით, ხელსაც უშლის ლეგიტიმური ადგილი დაიკა