გახსენით მობილურ აპლიკაციაში
ამ ბოლო დროს მგონი მთელი სამყარო სიზმარზე წერს. კოლექტიურ ცუდ სიზმარზე, რომლიდან გამოფხიზლება ყველას უნდა.
დილიდან კოვიდ19-ის მიკროსკოპულ ფოტოებს ვათვალიერებ.
არ ვიცი, სახლში ყოფნის მერამდენე დღეა. დათვლა სტრესულია
მთავრობა გვთხოვს კარანტინის წესები დაიცავითო. მამაჩემმა დამიძახა, მოდი, ერთი, გვითარგმნე, რას იწერებიანო.
ჩემი ცხოვრების მთავარი და საყვარელი სახლებიდან რაღაც დროს ჩემით ან გარემოების გამო გამოვქცეულვარ.
ყველაფერი ამიხდა, მარტო მე არა, ყველას ყველაფერი აგვიხდა, მაგრამ თითქოს მრუდე სარკეში - “ყველაფერი ყირამალა”
დაბრუნებასაც ვერ ფიქრობს. ვალებითაა წამოსული.
ღალატის გამო გეგმა ჩავარდა. იმედი უკვე გადაწურული იყო. 16 მარტს საბოლოოდ შეწყდა სროლა. მთავრობა ემიგრაციაში წავიდა. საქართველო გაწითლდა.
პუნქტიდან პუნქტამდე მოძრავი მოქალაქე ვარ, ოღონდ შიგადაშიგ ვჩერდები, ვათვალიერებ ფასადებს,
გივი მარგველაშვილთან 2011 წელს ჩაწერილი ინტერვიუ. ინტერვიუერი – ნინო ბექიშვილი
მარტივი იყო – ჩემს მომავალს ვხედავდი საზღვარგარეთ, საქართველოში კი მარტო უიმედობას და უპერსპექტივობას
რატომ არ გვახსოვს 9 მარტის ამბავი?
სულ: შედეგი
შედეგი არ მოიძებნა, სცადეთ თავიდან
ელ.ფოსტა ან პაროლი არასწორია
გთხოვთ ჩაწეროთ დადასტურების კოდი, რომელიც გამოიგზავნა თქვენს ელ-პოსტის მისამართზე :
უკაცრავად დაფიქსირდა შეცდომა
კოდი გაიგზავნა წარმატებით. გთხოვთ შეამოწმოთ "სპამ" ფოლდერი.
დარჩენილი რაოდენობა: