ინტელექტუალიზმის კრიზისი | დიმიტრი ცეკურასის „კარი“
სიფხიზლის ძალა | ოთარ ჭილაძის „ღრუბელი“
გუგა მგელაძის რეცენზია ოთარ ჭილაძის დიალოგების კრებულზე „ღრუბელი“
ამ რეცენზიის ბოლოს შენ იტირებ | ალექს ჩიღვინაძე
რეცენზია ზაზა კოშკაძის პოეტურ კრებულზე „ამ ლექსის ბოლოს შენ იტირებ“
ღმერთი არ გაგიწყრეს, არ ჩაგეძინოს! | ლევან ბერძენიშვილი
რეცენზია ნატო ინგოროყვას ლექსების კრებულზე „ისმის ჩემი ხმა?“
ოლგა ტოკარჩუკის „შოტლანდიური თვე“ | ილია ჭანტურია
როცა შენი და სხვისი ომი ერთია | ბექა ქურხულის უკრაინული ჩანაწერები
არმაგედონი პოეტისთვის უეცრად დგება
ოქტაი ქაზუმოვის რეცენზია გიორგი ბუნდოვანის პოეტურ კრებულზე „კულტურის სანიტარი“
ტონი მორისონის „სულა“ | რეცენზია
სიკვდილი პერსონაჟია, რომელიც საზარელი სიჩუმით მოქმედებს და დროგამოშვებით საკუთარ შემზარაობას ამხელს.
ის, რაც არ (ვერ) დავივიწყეთ | ილია ჭანტურია
ძირს თვითმპყრობელობა, მაგრამ ანტაგონისტის გარეშე
„გემი დავლანდე“ კლასიკური, მოდერნული და პოსტმოდერნული ლიტერატურაა.
"ღმერთის დიაპაზონი" | რეცენზია
„ღმერთის დიაპაზონი“ სიფხიზლის, კომფორტის ზონიდან გამომყვანი პოეზიაა - ჩუმი, უხმაურო, ინტელექტუალური.
